വാക്കുകള്‍ ചേര്‍ത്തൊരു 
കവിത രചിക്കാന്‍ 
അറിയില്ല എനിക്ക് എങ്കിലും 
ഉള്ളില്‍ തുളുമ്പുന്ന 
വാക്കുകള്‍ കോര്‍ത്തൊരു 
കുറിപ്പ് ഞാന്‍ ഇവിടെ 
കുറിച്ചിടട്ടെ

ഓര്‍കുന്നു ഞാനെന്റെ
നാടിനെ ഗ്രാമത്തെ
നന്മ തുളുമ്പുന്ന
നാട്ടും പുറത്തെ
കോളാമ്പി പൂക്കളും
പായലും നിറഞ്ഞൊരാ
ശാന്തമാം കുളക്കടവും

വറുതി മാറ്റിടുവാന്‍
പ്രകൃതി തീര്‍തോരാ
കായ്കനി തിങ്ങിടും
വൃക്ഷങ്ങളും

കേരളനാട്ടിന്റെ കേരമിന്നില്ലപോള്‍
കവുങ്ങും പനയും ഇന്നോര്‍മയായി
യോവ്വനം നിറഞ്ഞ
കാമിനിയാളുടെ
ഇടതൂര്‍ന കേശംപോള്‍
നിറഞ്ഞ കാടും കവര്‍ന് നമ്മള്‍

മല വെട്ടി മരം വെട്ടി
സ്വാര്തരാം നമ്മള്‍
മരുഭൂമിയാക്കി നമ്മുടെ
നാട് മാറി മുകളിലാ
ശോഷിച്ച നെഞ്ചില്‍
മണി സൌധം കെട്ടി
നെഞ്ച് വിരിച്ചു കാട്ടി
ഞാനെന്ന ഭാവത്തില്‍
ക്രൂരത കാട്ടി ഈ ഭൂമിയോട്

തോടായ തോടും
പുഴയായ പുഴയും
എച്ചില്‍ നിറച്ച
മാലിന്യ കൂപ്പയാക്കി

നിറയുന്നു പലവിത
പേരറിയാത്ത രോഗങ്ങള്‍
യെങ്കിലും മാറില്ല
മാറില്ല നമ്മള്‍ തുടരുന്നു
വ്യവസ്ഥിതികളെ പഴി പറഞ്ഞ്

ചാര് കസേരയില്‍
ചാഞ്ഞിരുന്നു കൊണ്ട്
ഓര്‍ക്കുന്നു നമ്മളാ നല്ല കാലം
സമ്പല്‍ സമൃതിയാല്‍
നിറഞ്ഞ കാലം

പഴമയെ സ്നേഹിക്കും
മനുഷ്യാ നീ നാളത്തെ
തലമുറക്കായി എന്ത് ചെയ്തു
ലോകം പൊറുക്കില്ല
കാലം പൊറുക്കില്ല
നെല്പാടം കൈവിട്ട നിങ്ങളോട്

കായും കടമെടുകുന്നു
പൂവും കടമെടുക്കുന്നു
പൈതൃകം പോലും
മറന്ന നമ്മള്‍ നാളെ
അയള്‍ വാക്ക കാരെന്റെ
വീടിനു മുന്നില്‍ കൈനീട്ടി നില്‍കുന്ന
ഭിക്ഷാടകര്‍ ഭിക്ഷാടകര്‍ by saifukannur